Doğal gübrelerden en önemlileri; ahır
gübresi, kompostlar ve yeşil gübredir.Doğal gübreler bitki ve
hayvanlardan sağlanır. Bunların en önemlisi guano denilen kurutulmuş
kuş gübresidir. Bu gübrede % 12 azot ve % 12 fosfor pentaoksit vardır.
Bütün doğal gübreler azot ve fosfor temin ederler. Fakat sentetik
gübrelerden daha pahalı oldukları için, modern ziraatte çok az
kullanılırlar. Bununla beraber doğal gübreler daha yavaş tesirli
oldukları, suda daha az çözündükleri için, çim tohumlarına, yeni
filizlerin köklerine zarar vermezler. Bu özellikleri dolayısıyle sebze
ve çiçek yetiştiriciliğinde tercih edilirler. Doğal gübrelerin bir
diğer katkısıda toprak yapısını düzeltmesidir.Bunların içinde bulunan
mikroskobik canlılar toprağın işlenmesine yardımcı olurlar ancak bu tip
gübrelerin yanma olarak adlandırılan bekletilme işlemi yapılmadan
kullanılması zararlı ve tehlikelidir.Ahır gübresi, terkibinde bulunan
azot, fosfor ve potasyum gibi bitki besin elementleri dolayısıyle,
toprağı besin maddelerince zenginleştirir.Toprağa humus vererek de
toprağı ıslah eder. Ahır gübresi, toprağın işlenmesini kolaylaştırır.
Toprağın su tutma kabiliyetini ve havalanmasını arttırır.Genel olarak
mahsul artışında gübre faktörü, % 40 gibi bir artış sağlar. Toprağa
verilen gübrenin ilk üç sene verim üzerine tesir ettiği, üç seneden
sonra da bu tesirin giderek azaldığı müşahade edilmiştir. içinde
bulunan besin maddelerinin büyük bir kısmı ziyan olmaktadır. Onun için
ahır gübresinin saklanması çök önemlidir. Ahır gübresini gayet sıkı bir
yığın halinde biriktirip, içine hava girmesine mani olacak şekilde
sıkıştırmak,üstünü toprak ile kaplamak masrafsız ve en pratik bir
muhafaza yoludur.