Ahır gübresinin katı bölümünde fazla miktarda selüloz, hemiselüloz, lignin ve öteki bileşiklerle hazmolmadan dışkı içinde alılan mikrobiyolojik parçalanmağa dayanıklı maddeler bulunur. Sap, saman vb gibi yataklık olarak kullanılan maddeler fazla miktarda selüloz ve hemiselüloz ile az, miktarda oldukça kolay parçalanabilir şeker, nişasta ve proteinleri içerirler. Gübrelerin saklanması anında lignin ve proteinin birleşmesi sonucundu humus adı verilen ve güç parçalanan ligno-proteinal kompleksi oluşur.

Karbonhidratların parçalanma düzeyleri ile parçalanma sonucu oluşan ürünlerin cins ve nicelikleri asal olarak havalanma durumuna bağlıdır, Parçalanma açık havaya bırakılmış gevşek yığınlarda özellikle oldukça yüksek sıcaklıkla (37°C), havalanmanın iyi olduğu ve nemin bol bulunduğu koşullarda çok çabuk olur. İlk aşamalarda parçalanma, ürenin amonyum karbonata dönüşümü ile oluşan alkalin tepkime sonucu, yavaş yavaş gelişir. Karbonhidratların parçalanmaları anında karbondioksit, H2O ve sıcaklık şeklinde enerji açığa çıkar. Ihımın sonucu toplam ağırlık kuşkusuz, önemli ölçüde azalır. Gübre yığınlarında karbonhidratların parçalanmaları sonucu karbondioksit gazı ile sıcaklık başlangıçta giderek artarken zamanla parçalanarak karbonhidrat miktarına bağlı olarak azalır.

Anaerobik koşullar altında karbonhidratların parçalanmaları çok yavaş olduğu gibi parçalanma ürünleri de ayrımlıdır. Parçalanma sonucunda genellikle karbondioksit, metan (CH4), hidrojen ile asetik, bütirik ve süt asitleri gibi uçucu organik asitler oluşur. Parçalanma ürünleri asit tepkimelidir. O nedenle gübrenin pH' sı asil yöne doğru değiştiği için gaz şeklinde amonyak yitmesi de önlenir. Ahır gübresinin anaerobik koşullarda saklanması ile azot yitmesi göreceli olarak azaltılabildiği gibi kuru madde yitmesi de azalır.

                                                                                            SOLVER KİMYA