Bir fiziko-kimyasal bir süreç olan karbonatlaşma da betonun hasar görmesinde önemli bir faktördür.
Karbonatlaşma, beton içindeki ortamın alkalinitesini düşürerek
donatı demirlerinin yüzeyindeki koruyucu oksit tabakasının tahrip olmasına neden olur.
Betonun alkalinitesi, hidrate olmuş çimentonun içerdiği Ca(OH)2 ile sağlanır ve pH değerini 12 civarında sabitler.
Ancak Ca(OH)2 zamanla havadaki CO2 ile reaksiyona girerek CaCO3’e dönüşür ve pH  8’in altına düşebilir.
Dış ortamdakiCO2 konsantrasyonu, baca ve eksoz gazları ve endüstriel kirlilik nedeni ile  arttıkça karbonatlaşma oranı artar.
Karbonatlaşma, beton içinde yüzeyden 10 cm’den derinlere kadar ulaşabilen bir bozulmadır.

Elektro-restorasyon
uygulaması ile karbonatlaşma geri döndürülebilmekte
ve betonun alkali ortamı restore edilebilmektedir:
bu da donatı demirlerinin paslanmaya karşı korumak Yukarıda anlatılan nedenler ile ,
bir taraftan betonun kendisinin, öte yandan donatı demirlerinin korozyonu nedeni ile
beton kiriş ve kolonlarda ortaya çıkan mukavemet kaybı
maalesef geri dönüşü olmayan bir hasardır.

Depremde yıkılan yapıların yıkılma nedenleri hep başka sebeplere bağlanmıştır.
Oysa beton ve donatı demirlerinin zaman içinde korozyonu
depremlerdeki yıkım ve hasarların ana nedenidir.

Geri döndürülememekle beraber beton ve donatı demirlerinin korozyonunun
ve buna bağlı mukavemet kaybı sürecinin her aşamada durdurulması mümkündür.
Öncelikle korozyon hasarının daha oluşmadan durdurulması
ve bina betonarmesinin orijinal statik tasarım değerlerinin idame ettirilmesinin
binaların depreme karşı korunmasındaki önemi büyüktür.
Bu amaçla, gecikmeksizin öncelikle belli bir yaşa gelmiş yapılarda
depreme karşı elektro-restorasyon 
 uygulaması yapılmalıdır.